قلم هاي كاغذي

از وقتی عاشق شده‌ام در مردمک چشمانم کالبدی ایستاده است و دیگر همه دنیا را در قالب آن  می‌بینم و او همه جا و همه کس را فرا گرفته است هم زشت هم زیبا و یکباره همه چیز شده است خطوط یک انسان. چشم‌هایم را می‌بندم تا بگریزم ولی باز با سماجت ایستاده است. او از مردمک‌هایم پایین نمی‌آید...